Wat zijn de grootste noden en verwachtingen van gebruikers van het openbaar vervoer met een handicap?

Verschaeren: Toegankelijkheid is een complex verhaal waar veel aspecten in voorkomen: aangepaste bussen, aangepaste haltes
en een aangepaste dienstverlening. Haltes en bussen gaan samen, want een aangepaste bus zonder bijhorende haltes is maar een
halve oplossing. Ook belangrijk is de dienstverlening door de chauffeurs: het is een vak apart om op een goede manier om te gaan
met mensen met een handicap die op de bus of tram willen stappen. Daar moet speciale aandacht aan worden geschonken tijdens de
opleiding van de chauffeur. Andere aandachtspunten
zijn een toegankelijke website, goed leesbare indicatieborden op de bussen en trams, goed leesbare dienstregelingen…
Het moet de bedoeling zijn om mensen met een handicap zo zelfstandig mogelijk gebruik te laten maken van het openbaar vervoer.

Verschaeren: In de eerste plaats moeten voetpaden en halteplaatsen zodanig worden aangelegd dat men er met de rolstoel makkelijk op kan, dat ze op de hoogte van de bus komen. Maar dat is niet alles: in het gemeentelijk mobiliteitsplan moet ook een goede circulatie worden gegarandeerd, zodanig dat mensen met een handicap makkelijk tot aan de halte kunnen geraken. Niet alleen de halteplaats moet worden aangepast, ook de omgeving errond.

Heel wat gemeenten hebben een gemeentelijke adviesraad voor mensen met een handicap, maar het probleem is dat heel wat gemeenten nog te veel ad hoc en te weinig structureel nadenken over toegankelijkheid.

Verder vind je in dit artikel:

• Een interview met Bart De Fré, directeur van De Lijn Limburg.
• Een interview met Toni Dohogne. Hij is net voor de zomer aangesteld als projectmanager toegankelijkheid bij De Lijn.